Voor ons interview zijn we afgereisd naar hartje Amsterdam, waar
we op bezoek zijn op het kantoor van Artsen Zonder Grenzen(AZG). We hebben een
afspraak met Patricia van der Dennen, verloskundige bij AZG.

Patricia is in 2002 afgestudeerd, en werkt nu
3 jaar bij AZG waarvoor ze een jaar in Tsjaad heeft gewerkt, negen maanden in
Niger en drie maanden in Congo. Deze uitzendingen heten ‘missies’, tijdens deze
missies heeft ze gewerkt in ziekenhuizen of in gezondheidscentra voor
vluchtelingen. De grootste focus 
die ze hebben is het motiveren van zwangere vrouwen om te bevallen in gezonheidscentra
of ziekenhuizen.
Op dit moment bevallen nog best veel vrouwen
thuis onder begeleiding, maar geen professionele begeleiding. Echter deze
professionele begeleiding is wel nodig om vooruitgang te boeken in de
gezondheid. De reden dat veel vrouwen nog thuis bevallen, is het culturele
aanzien van het ziekenhuis. Het ziekenhuis wordt daar niet gezien zoals wij het
hier zien. Als mensen ziek zijn zullen ze eerst een medicijnman raadplegen en
zo proberen te genezen. Pas als mensen zo ziek zijn dat ze in levensgevaar zijn
zoeken ze hun laatste uitvlucht naar een ziekenhuis, waardoor het ziekenhuis
snel de reputie is gaan dragen van een sterfhuis. Dit maakt het dus een
uitdaging de AZG dit aan de locale bevolking duidelijk te maken dat het
ziekenhuis er is voor professionele hulp.
Een voorbeeld van hoe dit gebeurd is door
theathergroepen in te zetten die door middel van hun voorstelling de bevolking
hun boodschap overbrengen. Ook maken ze contact met traditionele vroedvrouwen
of andere sleutelfiguren uit de gemeenschap, om hen te overtuigen waarom het zo
belangrijk is gebruik te maken van de professionele hulp. Het werk wat ze doen
is ook echt succesvol gebleken, ze hebben bijvoorbeeld in een periode van 12
maanden een gemeenschap weten over te halen om gebruik te maken van de hulp die
er voor ze is. Daarmee is het getal van één tot misschien twee vrouwen die in
de gezondheidscentra zijn bevallen gestegen tot 10 per dag.
Met als belangrijk verschil dat de vrouwen
niet alleen als laatste redmiddel in de centra belandden tijdens de bevalling,
maar dat vrouwen zich nu op tijd in de centra melden zodat de gehele bevalling
onder professionele hulp valt.
Als we vragen of er ook gebruikt wordt gemaakt
van modernere technieken zoals internet of mobiele telefonie, is dit nog zo goed
als niet aanwezig. Dit zou zeker nog een verbetering kunnen betekenen in
communicatie. Zo is een noodgeval veel beter te coördineren met gebruik van
mobiele telefoons en internet. Maar internet zou ook enorm kunnen helpen met
informatieverstrekken.

Het blijkt dus dat het werk wat de Artsen
Zonder Grenzen doen, al wel degelijk direct effect heeft voor dringende
gevallen, en zij kunnen door traditionele mond tot mond boodschappen gemeenschappen
motiveren hun hulp optimaal te gebruiken. Er is nog wel genoeg ruimte voor
verbetering in hun hulp door het gebruik van moderne technieken zoals mobiele
telefonie en internet.